تهران – عصر تمدن– رئیس امور حملونقل، عمران شهری و روستایی سازمان برنامه و بودجه کشور با تأکید بر نقش تعیینکننده قیمت سوخت در توسعه حملونقل ریلی گفت: با وجود برنامهریزیهای انجامشده برای ارتقای سهم ریل در جابهجایی بار و ترانزیت، تحقق سهم ۳۰ درصدی حملونقل ریلی در افق برنامه هفتم پیشرفت با نرخهای فعلی […]
تهران – عصر تمدن– رئیس امور حملونقل، عمران شهری و روستایی سازمان برنامه و بودجه کشور با تأکید بر نقش تعیینکننده قیمت سوخت در توسعه حملونقل ریلی گفت: با وجود برنامهریزیهای انجامشده برای ارتقای سهم ریل در جابهجایی بار و ترانزیت، تحقق سهم ۳۰ درصدی حملونقل ریلی در افق برنامه هفتم پیشرفت با نرخهای فعلی سوخت، بهویژه گازوئیل، امکانپذیر نیست.
به گزارش عصر تمدن ،در سند برنامه هفتم پیشرفت، دستیابی به ۴۰ میلیون تن ترانزیت سالانه تا سال ۱۴۰۷ هدفگذاری شده است که طبق این برنامه، ۷۰ درصد از طریق حملونقل جادهای و ۳۰ درصد از مسیر ریلی باید انجام شود. بر اساس آمارهای رسمی، در سال نخست اجرای برنامه (۱۴۰۳) میزان ترانزیت کشور به حدود ۲۰ میلیون تن رسیده است.
کارشناسان حوزه حملونقل معتقدند تحقق کامل این هدف نیازمند توسعه زیرساختهای جادهای و ریلی، تکمیل خطوط، تسهیل تردد در پایانههای مرزی و هوشمندسازی فرآیندهای تجاری است، اما رئیس امور حملونقل سازمان برنامه و بودجه دیدگاه متفاوتی در این زمینه دارد.
قیمت پایین گازوئیل، مانع توسعه حملونقل ریلی
سعید جغتایی در جمع خبرنگاران و در پاسخ به عصر تمدن تصریح کرد: با توجه به قیمت فعلی گازوئیل، انگیزه کافی برای استفاده از حملونقل ریلی در بخش بار وجود ندارد و همین موضوع باعث شده جابهجایی بار همچنان به سمت جاده متمایل باشد.
وی با اشاره به برخی ظرفیتهای بلااستفاده ریلی در کشور افزود: حتی در مناطقی مانند بافق که خطوط ریلی دوخطه وجود دارد و بارهای معدنی کاملاً ریلپسند هستند، استقبال از حملونقل جادهای بیش از حملونقل ریلی است.
ترجیح جاده به ریل در حمل بارهای معدنی
جغتایی ادامه داد: در مسیر انتقال بار معدنی از بافق به فولاد مبارکه اصفهان، مشاهده میکنیم که این شرکتها به جای استفاده گسترده از ریل، اقدام به خرید تعداد زیادی کامیون میکنند که دلیل اصلی آن، ارزان بودن گازوئیل و پایین بودن هزینه حمل جادهای است.
وی با اشاره به وضعیت خطوط ریلی در بندر شهید رجایی گفت: در مسیر بندرعباس تا بافق، حدود ۳۰ میلیون تن ظرفیت حمل ریلی وجود دارد، اما در حال حاضر تنها ۱۰ میلیون تن از این ظرفیت مورد استفاده قرار میگیرد. یکی از مشکلات اصلی در این مسیر، گلوگاههای موجود در فرآیند انتقال بار روی ریل است.
مصرف سوخت کمتر؛ مزیت مغفول حملونقل ریلی
رئیس امور حملونقل، عمران شهری و روستایی سازمان برنامه و بودجه با تأکید بر مزیتهای حملونقل ریلی اظهار داشت: مهمترین مزیت ریل نسبت به جاده، مصرف سوخت بسیار کمتر آن است؛ بهطوری که مصرف سوخت در حمل ریلی حدود یکششم حمل جادهای است. با این حال، زمانی که قیمت سوخت در کشور پایین باشد، این مزیت اقتصادی عملاً بیاثر میشود.
کمبود لکوموتیو؛ چالش جدی شبکه ریلی
وی یکی دیگر از موانع توسعه حملونقل ریلی را کمبود ناوگان و لکوموتیو عنوان کرد و افزود: در حال حاضر از ظرفیت موجود شبکه ریلی کشور بهطور کامل استفاده نمیشود.
جغتایی تصریح کرد: در حوزه واگنهای باری مشکل جدی نداریم و در بخش واگنهای مسافری نیز بر اساس اصل ۴۴ قانون اساسی، سرمایهگذاری باید از سوی بخش خصوصی انجام شود که برای آن مسیرهای قانونی مشخصی وجود دارد؛ اما در تأمین لکوموتیو و نیروی کشش ریلی با محدودیتهای جدی روبهرو هستیم که باید برطرف شود.
افزایش عوارض بارنامهها برای هدایت بار به ریل
رئیس امور حملونقل سازمان برنامه و بودجه با اشاره به سیاستهای جایگزین در شرایط فعلی گفت: در شرایطی که نرخ گازوئیل پایین است، ناچار به استفاده از ابزارهای غیرقیمتی هستیم. به همین منظور، عوارض بارنامه حمل بارهای معدنی در سال جاری از ۹ درصد به ۱۵ درصد افزایش یافته تا بارهای ریلپسند به سمت حملونقل ریلی هدایت شوند.
وی افزود: مابهالتفاوت این افزایش عوارض نیز بهطور کامل به توسعه زیرساختها و ناوگان حملونقل ریلی اختصاص یافته است تا در بلندمدت سهم ریل در جابهجایی بار افزایش یابد.
